Dodawanie i usuwanie węzła w klastrze: kroki bez drogi powrotu

Dodanie maszyny do klastra wygląda na kilka kliknięć w panelu. W tle oznacza to jednak, że maszyna oddaje swoją tożsamość. A część kroków nie ma drogi powrotu.

Dołączająca maszyna musi być pusta

Dołączenie do klastra nie jest wpisaniem swojego imienia na listę. Konfiguracja klastrowa dołączającej maszyny zostaje zastąpiona konfiguracją klastra.

Praktyczny skutek: serwer z maszynami na pokładzie nie może dołączyć do klastra, zachowując te maszyny. Dołączenie oczekuje, że konfiguracja gości po stronie dołączającej będzie pusta.

Reguła jest jasna: dołączaj pustym węzłem. Jeśli jest na nim praca, najpierw ją przenieś. Sposobem na przeniesienie jest zrobienie kopii zapasowej i odtworzenie jej po dołączeniu. Nie dołączaj z nadzieją; jeśli operacja stanie w połowie, zostaniesz bez starego i bez nowego stanu.

Usunięcie jest jednokierunkowe

To część wymagająca prawdziwej uwagi. Gdy usuniesz węzeł z klastra, nie możesz przywrócić tego węzła z tą samą nazwą i tą samą tożsamością.

Powód: pozostały klaster nadal niesie tożsamość usuniętego węzła we własnym stanie. Maszyna wracająca z tą samą tożsamością tworzy sprzeczność między tym, co klaster widzi, a tym, co jest.

Jeśli chcesz ponownie użyć usuniętej maszyny, jest tylko jedna droga: zainstaluj ją od zera. To nie jest zalecenie dla wygody, tylko jedyna bezpieczna ścieżka.

Maszynę wyłącza się przed usunięciem

Druga reguła: węzeł przeznaczony do usunięcia zostaje wyłączony i pozostaje wyłączony. Próba usunięcia działającego węzła prowadzi do tego, że ten węzeł wraca i zakłóca klaster.

Kolejność jest taka: przenieś z niego pracę, wyłącz maszynę, dopiero potem usuń ją z klastra.

Ukryty efekt uboczny usunięcia: zmienia się większość

To część, której nikt nie uwzględnia. Gdy usuwasz węzeł, musi też zmienić się liczba głosów, których klaster oczekuje.

Jeśli usuniesz jeden węzeł z klastra trzech węzłów, zostają dwa, a dwa węzły to dokładnie ten kruchy stan: jeśli jeden padnie, pozostały pojedynczy nie utworzy większości i klaster sam się zablokuje.

Operacja polegająca na wycofaniu węzła może więc, niepostrzeżenie, przenieść cię do najgorszego układu. Decydując o zmniejszeniu, pomyśl od początku, czy nie spadniesz do trzech.

Nazwy wybiera się przy instalacji

Drobny, ale irytujący szczegół: nazw węzłów nie da się łatwo zmienić, gdy są już w klastrze. Nazwa nadana podczas instalacji zostanie z tobą na długo.

Poświęć minutę i wybierz nazwę sensowną. Trzy węzły nazwane pve sprawiają, że pół roku później trudno stwierdzić, na którą maszynę patrzysz.

Kolejność przy zmniejszaniu

Kolejność do zachowania przy zmniejszaniu klastra: przenieś pracę na inne węzły, wyłącz maszynę, usuń ją z klastra, sprawdź, że pozostałe węzły nadal trzymają większość, a jeśli zamierzasz użyć tej maszyny ponownie, zainstaluj ją od zera.

Czwarty krok pomija się najczęściej, a gdy zostaje pominięty, problem nie jest widoczny od razu: wszystko działa dalej, do chwili gdy padnie któryś węzeł.

Co robi Atlas

Powiedzmy najpierw wprost o ograniczeniu: Atlas nie wykonuje dodawania ani usuwania węzłów. To własna praca klastra i powinno tak zostać.

Atlas uwidacznia skutek tych operacji. Odczytując stan klastra, nie mówi tylko, że klaster jest; pokazuje osobno, ile głosów zebrano i ilu głosów się oczekuje.

Wartość tego rozróżnienia ujawnia się dokładnie w tym wpisie. Po usunięciu węzła możesz zobaczyć, czy oczekiwana liczba głosów naprawdę spadła. Jeśli klaster nadal oczekuje węzła, którego już nie ma, mówi o tym rozbieżność między głosami zebranymi a oczekiwanymi, a to warto zauważyć, zanim padnie kolejny węzeł.

Ta sama informacja jest używana po stronie konserwacji: przed aktualizacją węzła wyliczane jest, czy większość trzyma się w tej chwili. Rozpoczęcie konserwacji na zablokowanym klastrze nie robi nic poza powiększeniem problemu.