Een geërfde server begrijpen: lezen voordat je wijzigt

Er is een Proxmox in je schoot beland die je niet hebt gebouwd. Degene die hem bouwde is weg, er is geen documentatie, en nu ben jij ervoor verantwoordelijk. Het eerste instinct in deze situatie is ergens aan te porren en te kijken wat er gebeurt. Dat is precies wat je niet als eerste moet doen, want je weet nog niet wat waaraan hangt.

De eerste week is een leesweek. Elke vraag hieronder is te beantwoorden zonder iets te wijzigen.

Eerste vraag: wat draait hier

Niet hoeveel machines er zijn, maar welke ervan echt werk doen. Op geërfde servers staan bijna altijd uitgeschakelde machines die niemand durft te verwijderen. Je gaat ze nu niet verwijderen, je gaat ze alleen opsommen.

Tweede vraag: waar staat de schijf van elke machine fysiek

Dit is de vraag die lijstweergaven het slechtst beantwoorden, en het is de vraag die het meeste bepaalt. Want het antwoord vertelt je dit: neemt de dood van één schijf één machine mee, of acht.

Volg de keten tot het eind: machine, virtuele schijf, opslag, pool, fysieke schijf. Zien dat de virtuele schijven van acht machines op dezelfde fysieke schijf uitkomen, is het waardevolste wat je over die server kunt leren.

Derde vraag: waarvan is er een back-up, en hoe oud is de nieuwste

Kijk niet of er back-uptaken bestaan, kijk naar de leeftijd van de nieuwste back-up. Een taak vinden die stilletjes is gestopt komt op geërfde opstellingen vaak voor, en dat in de eerste week te weten komen is veel goedkoper dan in de zesde maand.

Vierde vraag: wie kan hier binnenkomen

Niet hoeveel gebruikers er zijn, maar wie wat mag. In geërfde systemen staan accounts van mensen die vertrokken zijn, vergeten automatiseringssleutels en rechten waarvan niemand zich herinnert ze te hebben gegeven. Noteer die voorlopig ook alleen maar.

Vijfde vraag: hoe ver is hij achterop

Kijk naar de openstaande updates en naar of er een kernel is geïnstalleerd maar niet naar herstart. Dat tweede telt: de machine kan bijgewerkt lijken terwijl hij in werkelijkheid op de oude kernel draait.

De val van "het draait al twee jaar, dus het is degelijk"

Draaitijd is geen gezondheid, het is de afwezigheid van een herstart. Een machine die twee jaar draait is een machine die twee jaar ongetest is. Diensten met de hand gestart en nooit aan de opstart toegevoegd, koppelingen nooit in de configuratie geschreven, dat alles staat die twee jaar onbeproefd en komt er bij de eerste herstart samen uit.

Daarom moet de eerste geplande herstart op een geërfde server plaatsvinden op een moment dat jij kiest, met een back-up in de hand. Het moment dat jij niet koos komt vroeg of laat.

Schrijf op wat je vindt

Het document dat je in de eerste week schrijft is het document dat je in de zesde maand redt. Het hoeft niet lang te zijn: welke machine welk werk doet, waar zijn schijf staat, of er een back-up is, wie erbij kan. Zelfs vijf regels zijn oneindig veel beter dan niets.

Verwijder een tijdlang niets

Een machine zonder label die niemand kan thuisbrengen is een risico, maar hem verwijderen is een groter risico. Zet hem uit en wacht. Schreeuwt er twee weken lang niemand, dan beslis jij. Leren na het verwijderen kun je niet terugdraaien; leren na het uitzetten is één knop.

Wat Atlas doet

Atlas tekent twee ketens, en op een geërfde server zijn precies die twee ketens wat je nodig hebt.

De bronnenkaart daalt af van de machine tot aan de fysieke schijf: de machine, zijn aandeel processor en geheugen, de virtuele schijf, de opslag, de pool en helemaal onderaan de echte schijf. De vraag "waar staat de schijf van deze machine eigenlijk" wordt dus beantwoord door de lijn te volgen, en niet door één voor één de configuratie van elke machine te openen. Zien dat acht machines op dezelfde schijf uitkomen gebeurt op datzelfde scherm.

De netwerkkaart tekent de andere keten: machine, bridge, fysieke poort, buitenwereld. Samen kun je in één middag lezen hoe een server eruitziet die jij niet gebouwd hebt.