Een schijf toevoegen en een pool vergroten: de stap die redundantie stil beëindigt
Een schijf toevoegen zijn twee aparte klussen: het systeem hem laten zien, en beslissen waar hij hoort. Een fout bij de tweede kan redundantie definitief beëindigen.
AtlasPVE ·
Dit artikel beantwoordt
- proxmox schijf toevoegen
- schijf toevoegen aan zfs pool
- proxmox opslag vergroten
- proxmox nieuwe schijf niet zichtbaar
- zfs pool uitbreiden
- proxmox storage vergroten
Een nieuwe schijf inpluggen ziet er makkelijk uit, en dat is het meestal ook. Het risico zit niet in het inpluggen, maar in de beslissing waar die schijf hoort.
Eerst: wat staat er al op de schijf
De schijf die je hebt ingeplugd hoeft niet nieuw te zijn. Hij kan een oude partitie-indeling dragen, een oud poollabel, of data die van een ander systeem is blijven staan. Kijk voordat je er iets op bouwt wat er al staat. Deze stap overslaan is precies wat bij de eerste handeling de data vernietigt die je juist nodig had.
De beslissing: aparte opslag of de pool vergroten
De schijf als aparte opslag definiëren is de onschuldige weg. De nieuwe ruimte komt op als een plek die op zichzelf staat en verandert de structuur van niets bestaands. Voor back-ups, images of minder kritische machines is dat meestal het juiste antwoord.
Een pool vergroten betekent daarentegen de bestaande structuur ingaan, en daar gelden regels voor.
De echte val bij ZFS
Voeg je één schijf toe aan een redundante ZFS-pool, dan treedt die schijf toe als apart lid zonder eigen redundantie. De pool wordt groter, maar vanaf dat moment hangt de hele pool aan de gezondheid van die ene schijf. Valt hij weg, dan valt de pool weg, en de redundantie op de andere schijven helpt niets. ZFS waarschuwt bij deze stap, en mensen forceren die waarschuwing geregeld. Terugdraaien is ook niet eenvoudig.
Er zijn twee juiste manieren om een redundante pool te vergroten. Of je voegt een tweede groep schijven in dezelfde vorm toe, of je vervangt de bestaande schijven een voor een door grotere en wacht elke hersynchronisatie af. De tweede is traag, maar vraagt geen extra slots.
Hoe het zit bij LVM
Bij LVM is de nieuwe schijf aan de groep toevoegen en de ruimte vergroten een rechttoe rechtaan klus. Daar staat tegenover dat de toegevoegde schijf geen redundantie meebrengt: de groep ligt nu over meer schijven verspreid, en valt daar één van weg, dan gaan de data daarop mee. Ruimte winnen en robuustheid winnen zijn niet hetzelfde.
Wat Atlas doet
Atlas toont de aangesloten schijven, wat erop staat en de vorm van de pools op één scherm. Zou een bewerking de redundantie verlagen, dan zegt het dat vóór de bewerking, niet erna.
Bronnen
De eigen documentatie van Proxmox. In het Engels, en die heeft over dit onderwerp het laatste woord.