Waarom de xterm.js-console grijs is, en welke console u eigenlijk wilt

U opent het consolemenu van een virtuele machine en een van de items is grijs. Niets legt uit waarom. Op de machine ernaast werkt hetzelfde item wel.

Dit is geen storing. Proxmox VE biedt verschillende deuren naar een draaiende gast, ze zijn niet uitwisselbaar, en één ervan heeft voorwaarden die makkelijk te missen zijn omdat niets ze aankondigt.

De deuren, en wat elk er werkelijk is

De grafische console. Deze werkt bij een virtuele machine altijd. Hij tekent het geëmuleerde scherm van de gast in uw browser, precies zoals een monitor aan een fysieke machine dat zou tonen. Hij heeft geen instellingen nodig, want de geëmuleerde videokaart is er altijd.

SPICE. Een rijker protocol voor weergave op afstand, nuttig voor betere prestaties bij een bureaubladgast, voor geluid of voor het doorgeven van lokale apparaten. Het vraagt een clienttoepassing op uw eigen computer en een passend weergavetype in de gast, dus het is een bewuste keuze en geen standaardinstelling.

De seriële terminal. Een console van pure tekst, zonder grafische weergave. Dit is degene die grijs wordt.

De containerconsole. Containers emuleren helemaal geen hardware, dus hun console is een volledig ander mechanisme. Daarom zijn "console werkt niet" bij een container en bij een virtuele machine twee verschillende problemen met twee verschillende antwoorden.

Waarom de tekstconsole niet beschikbaar is

Hij heeft een seriële poort nodig, en virtuele machines hebben er geen zolang niemand er een toevoegt. Geen seriële poort, geen seriële console, en het menu-item blijft simpelweg flets.

Op de host waarmee dit is gecontroleerd hadden vier van de acht virtuele machines helemaal geen seriële poort. Bij die vier is het item permanent grijs, en nergens op het scherm staat het woord "serieel".

De helft die men toevoegt en tóch een zwart scherm krijgt

De poort aan de virtuele machine toevoegen is de hostkant. Er is een tweede kant, en die overslaan levert de meest verwarrende uitkomst van allemaal op: de console opent, verbindt en toont niets.

Ook de gast moet op die draad praten. Bij een moderne Linuxgast betekent dat een aanmelddienst gekoppeld aan het seriële apparaat; bij oudere opstartsystemen wordt het anders ingesteld. Desgewenst kan de bootloader ook opstartberichten daarheen sturen, en daar draait het bij de gevallen hieronder juist om.

Een lege seriële console betekent meestal niet stuk. Het betekent dat binnen niemand op die poort praat.

Waarom die moeite doen

De grafische console is eenvoudiger, dus de eerlijke vraag is waarom iemand zich druk maakt. De redenen zijn concreet, en elk is een moment waarop de grafische console u in de steek laat.

Kernelpanieken en opstartberichten. Wanneer een gast faalt vóór het opstarten klaar is, raast de interessante tekst voorbij op een scherm dat u niet terug kunt scrollen. Een seriële console geeft u die tekst als tekst.

Kopiëren en plakken dat zich als een terminal gedraagt. Omdat het tekst is en geen afbeelding van tekst.

Een kapotte toetsenbordindeling. Wanneer de grafische console uw toetsen verkeerd toewijst, werkt een tekstconsole meestal nog wel.

Verloren netwerktoegang. Beide consoles overleven dit, maar de tekstversie blijft bruikbaar wanneer de gast te ziek is om een scherm te tekenen.

Waar u naar moet grijpen

Voor een routineblik op een draaiende machine neemt u de grafische console; die is er altijd en vraagt niets.

Voor een gast die u ooit denkt te moeten redden, zet u de seriële console op voordat u hem nodig hebt. Het tijdens een incident doen betekent een configuratie wijzigen waar u niet bij kunt, op een machine waar u niet op kunt aanmelden. In die volgorde zit de hele les.

Voor een bureaubladbelasting waar de ervaring telt, is SPICE de clientinstallatie waard.

Voor een container gebruikt u de eigen console en behandelt u het oplossen ervan als een apart onderwerp.

Wat Atlas doet

Atlas bouwt geen vijfde console. Wanneer u vanuit Atlas de console van een gast opent, draagt het u over aan de grafische console van Proxmox VE zelf, en dat met opzet, want die opnieuw bouwen zou een tweede ding betekenen om te vertrouwen en een tweede ding dat stuk kan gaan.

Waar Atlas helpt is eerder: bij de taken die u überhaupt naar een console sturen. Een groot deel van de consolebezoeken zijn geen foutzoeksessies, maar één configuratiewijziging die geen scherm had. Die wonen in plaats daarvan in de interface.

De console is voor de dag dat er werkelijk iets mis is. Het doel is dat gewone dinsdagen er geen nodig hebben.