Typ procesora maszyny wirtualnej: dlaczego domyślny jest wolny i dlaczego host nie zawsze jest właściwy

Przy tworzeniu maszyny wirtualnej jest pole o nazwie typ procesora i zwykle zostaje przy wartości domyślnej. Ta wartość domyślna to dość stary, ogólny model procesora.

To nie jest przeoczenie, tylko świadomy wybór. Ale zostawienie go tam bez wiedzy, ile cię kosztuje, byłoby już przeoczeniem.

Dlaczego wartość domyślna jest tak stara

Model procesora pokazywany maszynie wirtualnej rozstrzyga, dokąd tę maszynę można przenieść. Działającej maszyny nie da się przenieść na serwer, który nie obsługuje pokazanych jej funkcji procesora.

Pokazanie najstarszego i najbardziej ogólnego modelu daje najszerszą zgodność. Taka jest logika wartości domyślnej: niech idzie wszędzie.

Ile to kosztuje

Nowoczesne procesory mają specjalne instrukcje, dzięki którym pewne prace są wielokrotnie szybsze. Szyfrowanie, kompresja, praca z multimediami i liczenie skrótów korzystają z nich wprost.

Stary domyślny model ukrywa te instrukcje przed gościem. Ponieważ gość ich nie widzi, idzie wolną drogą. Wynik: twój serwer potrafi wykonać tę pracę szybko, a twoja maszyna wirtualna nie.

Różnica nie jest mała. Usługa szyfrująca potrafi wewnątrz maszyny wirtualnej zajmować wielokrotnie więcej czasu niż ta sama praca na serwerze. A ta różnica nigdzie nie pojawia się jako błąd; czuje się ją tylko jako stwierdzenie, że tu jest wolno.

Przeciwny koniec: pokazanie procesora serwera takim, jaki jest

Na drugim końcu możesz przepuścić procesor serwera takim, jaki jest. Gość widzi wszystkie nowoczesne instrukcje i pracuje najszybciej, jak potrafi.

Cena jest równie jasna: tej maszyny nie da się przenieść w trakcie działania na serwer z innym procesorem. Jeśli zbudowałeś klaster, maszyna, którą chcesz przenieść w noc prac serwisowych, zostaje w miejscu właśnie przez to ustawienie.

Wybór jest więc tą samą wymianą, która wraca w tej bazie wiedzy raz po raz: wydajność albo swoboda przenoszenia.

Trzy sytuacje, trzy odpowiedzi

Jeśli masz jedną maszynę, przepuść procesor serwera. Nie ma dokąd przenosić, więc nie ma sensu płacić za zgodność.

Jeśli serwery w klastrze są identyczne, też możesz go przepuścić. Ten sam procesor, te same funkcje.

Jeśli serwery w klastrze się różnią, wybierz drogę pośrednią: nazwany nowoczesny model, który obsługują wszystkie. Dostajesz większość nowoczesnych instrukcji, a przenośność zostaje zachowana. To opcja najczęściej pomijana i zwykle najbardziej właściwa.

Powszechna pułapka

Dzieje się to w takiej kolejności: zaczynasz od jednej maszyny, ustawiasz procesor na serwerowy, mijają miesiące, kupujesz drugi serwer i budujesz klaster, a gdy przychodzi noc prac serwisowych, maszyny nie chcą się przenieść.

W tamtej chwili nikt nie pamięta ustawienia sprzed miesięcy. W dniu, w którym budujesz klaster, przejrzyj ustawienie procesora w istniejących maszynach.

Co warto wiedzieć przy zmianie

Zmiana modelu procesora oznacza pokazanie gościowi, że sprzęt się zmienił. Zmiana wymaga więc pełnego zatrzymania i ponownego uruchomienia maszyny; restart od środka nie wystarczy.

Niektóre systemy operacyjne zauważają zmianę sprzętu także w kategoriach licencyjnych. Jeśli masz takiego gościa, weź to pod uwagę przed wprowadzeniem zmiany.

Co robi Atlas

Atlas rozpoznaje stare domyślne typy procesorów i oznacza, gdy maszyna nadal pracuje na jednym z nich.

Wybór poziomu ma tu znaczenie: to jest podpowiedź, a nie ostrzeżenie. Powód jest uczciwy: wartość domyślna nie jest zepsuta, ona działa. Po prostu zostaje na stole trochę wydajności. Nazywanie ostrzeżeniem czegoś, co nie jest zepsute, obniża wartość ostrzeżeń prawdziwych.

Oznaczenie siedzi pod nagłówkiem wydajności, więc nie mówi, że ta maszyna jest źle ustawiona, tylko że ta maszyna mogłaby być szybsza.

A podpowiedź prowadzi cię wprost tam, gdzie leży ustawienie. Powiedzenie komuś, że coś dałoby się poprawić, i zostawienie go z szukaniem, gdzie to mieszka, jest tylko odrobinę lepsze od niepowiedzenia mu w ogóle.