Coś się zepsuło po aktualizacji: po i przez to nie jest to samo

Zaktualizowałeś, zrestartowałeś, coś nie działa. Pierwszym odruchem jest zdanie, że aktualizacja to zepsuła, i czasem to prawda. Ale najpierw trzeba zrobić pewne rozróżnienie, bo zmienia ono pracę od samego początku.

Po i przez to

Restart jest pierwszym uczciwym testem wszystkiego, co zrobiono od poprzedniego restartu. Usługa uruchomiona ręcznie i nigdy niedodana do startu, punkt montowania nigdy niewpisany do konfiguracji, ustawienie zmienione w locie i nigdy niezapisane do pliku: wszystko to leży tam od miesięcy i żadna z tych rzeczy nie była do tej chwili sprawdzana. Restart je ujawnia, a nie powoduje.

Wiedza o tym się opłaca, bo wycofanie aktualizacji takiego problemu nie rozwiązuje, a skoro nie rozwiązuje, wysyła cię na godziny w złą stronę.

Najpierw objaw, potem decyzja

Prawdziwe pytanie nie brzmi, jak się cofnąć, tylko co dokładnie jest zepsute. Są trzy rodziny objawów i wskazują trzy różne kierunki.

Maszyna w ogóle nie wstaje. Sprawa dotyczy jądra albo warstwy rozruchu. Drogą powrotu jest poprzednie jądro i zwykle nadal tam jest, bo aktualizacje nie kasują starych jąder.

Maszyna wstaje, ale nie ma panelu. Jakaś usługa nie wystartowała. Zobacz która i dlaczego; to prawie zawsze jedna sprawa konfiguracyjna, a nie cała aktualizacja.

Wszystko wstaje, ale coś zachowuje się inaczej. Jakiś komponent naprawdę się zmienił. Tu odruch cofania się jest najbardziej błędny: właściwą pracą jest przeczytanie, co się zmieniło.

Cofanie się nie jest darmowe

Wycofanie systemu plików głównego nie cofa tylko aktualizacji, cofa wszystko od tamtej chwili. Ustawienia zmienione w międzyczasie, dodane klucze dostępu, inne zainstalowane rzeczy, wszystko wraca. Cofnięcie się jest decyzją, a nie przyciskiem.

Drabina zaczynająca się od najtańszego

Spróbuj najpierw rzeczy najwęższej, a jeśli zadziała, nie ruszaj niczego więcej:

Uruchom poprzednie jądro. Dotyczy tylko jądra i zostawia resztę taką, jaka jest.

Cofnij jeden pakiet do wcześniejszej wersji. Jego skutek ogranicza się do tego pakietu.

Cofnij stan systemu jako całość. Najpotężniejsze i najdroższe, zostawione na koniec.

Zapisz, zanim naprawisz

Zanotuj, co widziałeś: linię błędu, którą usługę, o której godzinie. W dniu, w którym zacznie działać, przyczyna znika, a gdy to samo zdarzy się za trzy miesiące, nie zostanie ci nic w ręku.

Co robi Atlas

Atlas przypina działające jądro przed aktualizacją. Nawet gdy nowe jądro zostanie zainstalowane, restart podnosi cię więc na starym; przejście na nowe jest osobnym i świadomym krokiem. Gdy już przejdziesz na nowe jądro, przejmuje straż rozruchu: sprawdza, czy system naprawdę wstał zdrowo, i sam wraca do starego jądra, jeśli tak nie było.

Przed aktualizacją robiona jest migawka systemu plików głównego. Na ZFS jest to tanie, a powrót zajmuje minuty; na systemach bez ZFS stan pakietów jest przechowywany osobno, więc cofnąć da się nie cały system, ale stan instalacji. Trzymanych jest ostatnich pięć migawek sprzed aktualizacji, a starsze są sprzątane.

Po zakończeniu instalacji uruchamia się kolejna kontrola: czy krytyczne usługi stoją, czy zgoda w klastrze nadal się trzyma. Na pytanie, czy coś się zepsuło, odpowiada się więc, zanim to zauważysz.

⚠️ Powyższe ostrzeżenie nadal obowiązuje: wycofanie systemu plików głównego jako całości cofa więcej niż aktualizację. Atlas trzyma migawkę gotową, ale decyzja o cofnięciu należy do ciebie.