ZFS czy LVM: decyzja podejmowana przy instalacji, którą trudno cofnąć

Ta decyzja podejmowana jest podczas instalacji, a zmiana jej później oznacza przenoszenie maszyn. Warto więc z góry wiedzieć, co wnosi każda ze stron.

Co wnosi ZFS

ZFS trzyma sumę kontrolną dla każdego kawałka danych. Jeśli przy odczycie suma się nie zgadza, zauważa błąd, a przy układzie z nadmiarowością bierze poprawną kopię z drugiej strony i po cichu go naprawia. To jest prawdziwa ochrona przed cichym uszkodzeniem i żadna inna warstwa nie oferuje odpowiednika. Razem z tym przychodzą migawki, kompresja i nadmiarowość na poziomie puli.

O co prosi ZFS

O pamięć. ZFS używa pamięci na swoją podręczną pamięć odczytu, a na maszynie z niewielką pamięcią i sam działa wolniej, i zostawia mniej maszynom wirtualnym. Niektórych decyzji podjętych przy tworzeniu puli nie da się już potem zmienić, w tym wyrównania sektorów. Krótko mówiąc, ZFS chce być dobrze ustawiony.

Co wnosi LVM

LVM jest lekki, znajomy i prawie nie prosi o pamięć. Przy puli oszczędnej potrafi też robić migawki. Na małych maszynach i tam, gdzie pamięć jest cenna, jest rozsądnym wyborem. W zamian nie zauważa cichego uszkodzenia: jeśli dane wrócą złe, nic ci nie powie, że wróciły złe.

Jak wybrać

Jeśli pamięci jest mało, a maszyna jest mała, LVM działa z mniejszą liczbą niespodzianek. Jeśli chodzi ci o spójność danych albo jeśli chcesz nadmiarowości wraz ze wzrostem liczby dysków, ZFS jest właściwą inwestycją. Decydując, zadaj sobie to pytanie: czy na tym serwerze zamieszkają dane, których utrata byłaby nie do przyjęcia? Jeśli odpowiedź brzmi tak, pamięć, o którą prosi ZFS, warto dać.