Aktualizacja wersji głównej: to nie jest aktualizacja, to migracja

Aktualizacja wersji głównej nie jest dużą aktualizacją. Aktualizacja wymienia część; aktualizacja główna wymienia samą rodzinę. Na papierze rozróżnienie wygląda cienko, ale to ono decyduje, jak od początku trzeba zaplanować pracę.

Dlaczego liczy się jako migracja

Wszystko przesuwa się naraz. Jądro, narzędzia, warstwa pamięci masowej, czasem format konfiguracji. To nie są części testowane po kolei, to całość przychodząca razem.

Wszystko zbudowane na wierzchu zakłada stare. Twoje maszyny wirtualne, twoja automatyzacja, twoja konfiguracja monitorowania, wszystko to powstało wokół zachowania poprzedniej rodziny.

Zmienia się znaczenie powrotu. W zwykłej aktualizacji powrót oznacza przywrócenie pakietu do wcześniejszej wersji. Przy zmianie rodziny powrót oznacza zwykle odtworzenie z kopii zapasowej. To samo słowo, dwie bardzo różne prace.

Plan jest w istocie planem kopii zapasowej

Pytanie, które trzeba zadać, nie brzmi: co, jeśli aktualizacja się nie uda, bo aktualizacja, która wprost zawodzi, sama się ogłasza i wtedy przerywasz. Prawdziwe pytanie brzmi: co robię, jeśli uda się połowicznie. Jeśli aktualizacja wygląda na kompletną, ale jeden komponent został przy starym zachowaniu, czy masz punkt, do którego możesz wrócić.

Jeśli odpowiedź brzmi nie, pierwszą pracą nie jest aktualizacja, tylko kopia zapasowa.

Kolejność, która się broni

Przeczytaj oficjalne informacje o dokładnie tym skoku wersji. Są związane z wersją i są jedynym prawdziwym źródłem; ogólne przepisy z internetu mogą dotyczyć poprzedniego skoku.

Najpierw doprowadź wszystko na obecnej rodzinie do pełnej aktualności. Zmiana rodziny z systemu zaktualizowanego połowicznie oznacza próbę rozwiązania dwóch osobnych problemów naraz.

Jeśli dostawca ma własne narzędzie kontroli przed aktualizacją, uruchom je i przeczytaj wynik zamiast go przewijać.

Zrób kopię, której byś potrzebował, i upewnij się, że została przetestowana. W dniu aktualizacji nieprzetestowana kopia nie jest kopią, tylko życzeniem.

I wykonaj pracę, gdy masz dostęp fizyczny albo poza pasmem. Nie zmieniaj rodziny zdalnie bez drugiej drogi wejścia.

Dobra wiadomość, której nikt się nie spodziewa

Nowa rodzina jądra nie zajmuje miejsca starej, jest instalowana obok niej. Stare jądro zostaje na maszynie. Po restarcie nowa rodzina staje się domyślna sama z siebie; jeśli chcesz zostać przy starej, musisz to powiedzieć wprost.

To najbardziej uspokajająca część aktualizacji głównej: po stronie rozruchu droga powrotu zwykle nadal istnieje.

Nie spiesz się potem

Nie kasuj starej rodziny zaraz po aktualizacji. Kosztem jej trzymania jest miejsce na dysku; kosztem jej usunięcia jest twoja droga powrotu. Posprzątaj po kilku tygodniach pracy, gdy naprawdę zobaczysz, że wszystko jest w porządku.

Co robi Atlas

Atlas nie miesza zmiany rodziny między zwykłe aktualizacje, tylko pokazuje ją w osobnej kategorii. Obok pisze wprost, co się stanie: ta aktualizacja nie zastępuje obecnego jądra, instaluje się obok, a po restarcie nowa rodzina staje się domyślna.

Ma też ostrożne ustawienie domyślne: jeśli nie potrafi rzetelnie ustalić, które rodziny są w systemie, aktualizacja nie jest traktowana jak zwykła, tylko oznaczana jako zmiana rodziny. W razie niepewności nie przemyka więc po cichu, tylko staje przed tobą. Ten wybór był celowy: koszt pomylenia zmiany rodziny ze zwykłą aktualizacją jest znacznie wyższy niż koszt potraktowania zwykłej aktualizacji z dodatkową ostrożnością.