Kapsayıcı mı sanal makine mi: tek cümlelik ayrım ve dört sonucu

Proxmox'ta yeni bir şey çalıştıracaksınız ve iki seçenek var. İkisi de bir Linux çalıştırıyor, ikisi de panelde yan yana duruyor, ikisi de aynı işi yapıyor gibi görünüyor.

Seçim genellikle kaynak alışkanlığıyla yapılıyor: "kapsayıcı daha hafif". Doğru, ama karar verdiren şey bu değil.

Aradaki fark tek cümlede duruyor: sanal makine kendi çekirdeğini getirir, kapsayıcı sunucununkini kullanır. Bilmeniz gereken her şey bu cümleden çıkıyor.

Birinci sonuç: sınır nereden geçiyor

Sanal makinenin sınırını donanım çiziyor. Kapsayıcının sınırını sunucunun çekirdeği çiziyor.

Bu, kapsayıcının "zayıf" olduğu anlamına gelmez; sınırın nereden geçtiği anlamına gelir. Kapsayıcıdaki bir yazılımın hatası sunucuya ulaşmak isterse, aşması gereken şey sunucunun kendi çekirdeğidir. Sanal makinede ise aşması gereken şey donanım seviyesinde bir duvardır.

Pratik soru şu: çalıştıracağınız şeye ne kadar güveniyorsunuz? Kendi yazdığınız ya da yıllardır kullandığınız bir servis için kapsayıcı gayet uygun. İnternetten indirdiğiniz, ne yaptığını tam bilmediğiniz bir şey için sanal makine daha doğru yer.

İkinci sonuç: her şey kapsayıcıda çalışmaz

Kendi çekirdeğine ihtiyaç duyan hiçbir şey kapsayıcıda çalışmaz. Farklı bir çekirdek sürümü isteyen bir yazılım, çekirdek modülü yükleyen bir araç, Linux olmayan bir işletim sistemi: hepsi sanal makine ister.

Bu bir tercih meselesi değil, doğrudan yukarıdaki cümlenin sonucu. Kapsayıcı sunucunun çekirdeğini kullanıyorsa, o çekirdeği değiştirmesini isteyemezsiniz.

Üçüncü sonuç: bakım ikisine farklı dokunur

Bu en az bilinen ama en çok canınızı yakacak olan.

Sanal makine motorunu güncellediğinizde çalışan makineler etkilenmez. Yeni motor, o güncellemeden sonra başlatılan makinelerde geçerli olur. Yani bakım gecesi çalışan makinelerinizin üstünden sessizce geçebilir.

Kapsayıcı çalışma katmanını güncellediğinizde ise çalışan kapsayıcılar etkilenebilir, çünkü o katmanı hepsi paylaşıyor. Güncelleme sırasında paylaşılan dosya katmanı yeniden bağlanabilir ve kapsayıcıların içinde kısa süreli erişim hataları görülebilir.

Bu bir ürün görüşü değil, aynı tek cümlenin doğrudan sonucu: paylaşılan bir şeyi güncellerseniz, onu paylaşan herkes hisseder.

Dördüncü sonuç: hareket kabiliyeti

Sanal makine çalışırken başka bir düğüme taşınabilir. Kapsayıcı taşınamaz: kapatılır, taşınır, yeniden başlatılır.

Yani kesinti kabul etmeyen bir iş kapsayıcıda duruyorsa, bakım gecelerinde o iş duracak. Bu, yerleşim kararını verirken hesaba katılması gereken bir şey.

Pratik kural

Kapsayıcı seçin: çalıştıracağınız şey zaten sunucuda çalıştırabileceğiniz sıradan bir Linux servisiyse, ona güveniyorsanız ve kısa bir kesintiyi kaldırabiliyorsa.

Sanal makine seçin: kendi çekirdeğine ihtiyaç varsa, bakım sırasında kesintiye uğramaması gerekiyorsa, ya da çalıştırdığınız şeye tam güvenmiyorsanız.

Kaynak farkı bu üç ölçütten sonra gelir. Bir kapsayıcının daha az bellek tüketmesi doğrudur, ama yanlış yerde duran bir kapsayıcının maliyeti o tasarrufun kat kat üstündedir.

Atlas ne yapıyor

Atlas bu ayrımı bir slogan olarak değil, davranış olarak taşıyor.

Güncelleme değerlendirmesinde sanal makine motoru ile kapsayıcı çalışma katmanı ayrı ele alınıyor. Sanal makine motoru güncellenirken çalışan makineler için verilen cevap bilgilendirme seviyesinde: etkilenmezler, yeni motor sonra başlatılanlarda geçerli olur. Kapsayıcı katmanı güncellenirken ise seviye uyarıya çıkıyor ve sebebi yazılıyor: paylaşılan katman yeniden bağlanabilir, kritik kapsayıcıları kısa süre durdurmayı düşünün.

Aynı ayrım taşıma planlamasında da var: kapsayıcılar için çalışırken taşıma bir seçenek olarak sunulmuyor, kapat-taşı-başlat zinciri söyleniyor.

Yani ürün ikisini "aynı şeyin iki türü" gibi göstermiyor. Farklı davranıyorlar, dolayısıyla farklı anlatılıyorlar.