Proxmox'ta dosya yöneticisi yokken sanal makineye dosya sokmak

Kendi bilgisayarında bir dosya var ve misafirin içinde olması gerekiyor. Arayüzde o yöne bakan bir yükleme düğmesi arıyorsun ve öyle bir şey yok.

Bu eksiklik bir tasarım kararı, gözden kaçma değil, ve nedenini anlayınca gerisi apaçık oluyor. Proxmox VE makineyi yönetiyor, makinenin içini değil. Dışarıdan bakınca bir misafirin deposu bir disk imajı: büyük ve içi görünmeyen bir yığın. Sanallaştırma katmanı içindeki dosya sistemini okumuyor, ve zaten tam bu yüzden hakkında hiçbir şey bilmediği herhangi bir işletim sistemini barındırabiliyor.

Yani içeri giren her yol, o sınırı bilerek geçmenin bir biçimi, ve her biri farklı geçiyor.

Genellikle doğru olan sıkıcı cevap

Ağ üzerinden kopyala, başka herhangi bir makineye nasıl kopyalıyorsan öyle. SSH üzerinden dosya kopyası, bir dosya paylaşımı, bir nesne deposu, ya da misafirin içinden bir web indirmesi.

Bu yol şaşırtıcı sıklıkta atlanıyor, çünkü fazla sıradan geliyor; sanki sanallaştırma daha iyi bir şey sunmalıymış gibi. Sunmuyor ve sunmamalı da. Misafir ağındaki bir makine; ona öyle davran. Bu yol her boyutu kaldırıyor, kendi izinlerini koruyor ve sanallaştırma katmanını hiç işin içine katmıyor.

Aşağıdaki durumlar, bu yolun kullanılamadığı haller için.

Misafire ulaşılamıyor ama çalışıyorsa

Misafir ajanı sana ağ kullanmayan bir kanal veriyor, çünkü host ile misafir arasındaki sanal bir aygıt üzerinden çalışıyor.

Gerçekten dosya okuyup yazabiliyor. İki işlem de kendi uçları olarak duruyor ve ağını kaybetmiş bir makineye bir yapılandırma dosyası ya da bir anahtar bırakmak için tam da istediğin şey.

Güvenmeden önce bilinmeye değer sınır: tek bir yazma yaklaşık 60 KB ile sınırlı, ve daha büyük dosyaların okunması "kırpıldı" işaretiyle dönüyor. Bu kanal küçük şeyler için yapılmış. Bir yapılandırma dosyası için mükemmel, bir kurulum imajı için işe yaramaz, ve bunu olayın ortasında öğrenmek burada okumaktan kötü.

Bunu doğrulamak için kullanılan hostta sekiz sanal makinenin yedisinde ajan açıktı, yani çoğu kişide bu yol zaten kullanılabilir durumda ve sadece bilinmiyor.

Misafir kapalıysa

Misafir durdurulmuşken disk imajı host üzerinde bağlanabiliyor ve dosya sistemine doğrudan göz atılabiliyor. Bu en güçlü seçenek: tam erişim, her boyut, ajana gerek yok.

Aynı zamanda bu yazının en keskin kenarı da bu.

Sessizce ortalığı mahveden kestirme

Çalışan bir misafirin dosya sistemini host üzerinden bağlama.

Genellikle çalışıyormuş gibi görünüyor. İmajı bağlıyorsun, dosyaları görüyorsun, birini içeri kopyalıyorsun, kimse şikâyet etmiyor. Bu sırada misafir de o dosya sistemini bağlı tutuyor ve diskte ne olduğuna dair kendi fikrini önbellekte taşıyor. Birbirinden habersiz iki ayrı yazıcı, tek bir dosya sistemi. Sonuç, sonradan ortaya çıkan ve senin yaptığın bir şeye değil bir disk arızasına benzeyen bir bozulma.

Misafir çalışıyorsa ağı ya da ajanı kullan. Diske erişmen gerekiyorsa önce misafiri durdur.

Misafir hiç açılmıyorsa

Bir dosyayı dışarı almayı en çok istediğin an tam da bu, ve önceki seçeneklerin hepsi çuvallamış durumda.

Yedek üzerinden git. Yedekler incelenebiliyor ve misafirin tamamını geri yüklemeden içinden tek tek dosyalar alınabiliyor. Buradaki her şeyden yavaş, ve makinenin kendisi kullanılamaz haldeyken hâlâ çalışan tek yol.

Fark etmeye değer: bu da hiç açmadığın bir yedeğin henüz yedek sayılmamasının bir başka sebebi. Ölü bir makineden tek bir dosya çıkarman gereken gün, arşivin geri yüklenmediğini keşfetmek için kötü bir gün.

Kapsayıcılar başka bir sorun

Kapsayıcının içinde görünmeyen bir dosya sistemi taşıyan disk imajı yok. Dosyaları host'un kendi deposunda duruyor, yani host'tan bakınca zaten oradalar.

Bu asimetri, sorunun kapsayıcı sürümünün neden ayrı bir arama olduğunu açıklıyor. Aynı iş, tamamen farklı zorluk, ve biri için yazılmış tavsiye diğeri için çoğu zaman yanlış.

Atlas ne yapar, sınırları ne

Atlas misafir için bir dosya gezgini sunuyor, ve içindeki tasarım kararı asıl söylenmeye değer kısım.

Gezgin misafirin içinde çalışıyor ve yalnız misafirin kendi geri döngü adresini dinliyor, yani ağından hiç erişilebilir değil. Ona Atlas üzerinden ulaşıyorsun. Bu şu demek: dosya gezgini eklemek, ağdaki başka her şeye açık bir servis eklemiyor; oysa bir makineye web tabanlı dosya yöneticisi koymanın sessiz bedeli genellikle tam olarak budur.

Sınırlar, açıkça: misafir başına çalışıyor ve göz atmak istediğin misafirde bulunması gerekiyor; tek tek dosyalara bakmak ve taşımak için bir kolaylık, büyük veri aktarımı için bir mekanizma değil; ve yedeklerin yerine geçmiyor. Toplu veri için yukarıdaki ağ yolu hâlâ doğru cevap, açılmayan bir makine için de yedek yolu hâlâ tek yol.