Sanal donanım seçimi: misafire ne gösterdiğiniz hızını belirler

Bir sanal makinenin donanımı bir gerçek değil, bir seçim. Misafire hangi ağ kartını, hangi disk denetleyicisini göstereceğinize siz karar veriyorsunuz. Ve o karar makinenin hızını doğrudan belirliyor.

İki aile

Taklit edilen gerçek donanım. Misafire, yıllardır tanıdığı fiziksel bir kart gösterilir. Misafir onu zaten bildiği için ek bir şey kurmaya gerek kalmaz.

Sanallaştırma için tasarlanmış donanım. Misafire "ben sanalım" diyen bir aygıt gösterilir. Misafir bunu bildiği için kısa ve doğrudan bir dille konuşur.

Fark performansta ortaya çıkıyor. Taklit edilen kartta her paket, gerçekte var olmayan bir donanımın davranışını taklit eden bir katmandan geçiyor. Sanallaştırma için tasarlanmış aygıtta o taklit yok.

Taklit neden var

Uyumluluk için. Sanal sürücüleri olmayan eski bir işletim sistemi, taklit edilen karta bakıp "bunu tanıyorum" diyor ve sorunsuz açılıyor.

Yani taklit edilen donanım bir kurulum günü aracıdır. Makine ayağa kalksın, içeriye girebilelim, sürücüleri yükleyelim diye.

Asıl mesele: kimse geri dönmüyor

Sorun burada. Makine kuruluyor, çalışıyor, iş görüyor. Kimse "artık sanal sürücüler kurulu, donanımı değiştireyim" demiyor.

Sonuç: aylarca, bazen yıllarca, o makine kurulum günü seçilmiş geçici donanımla çalışmaya devam ediyor. Hiçbir şey hata vermiyor. Sadece olması gerekenden yavaş.

Kural basit: taklit edilen donanım kurulum gününün aracıdır, makinenin ömrünün değil. Misafirde sürücüler hazır olduğu anda değiştirin.

Kimsenin dönüp bakmadığı iki ayar

Ağ kartı modeli. Eski model kartlar hâlâ seçilebiliyor ve seçildiklerinde çalışıyorlar. Çalışmaları, doğru oldukları anlamına gelmiyor.

Disk kuyruğunun ayrı iş parçacığında çalışması. Bu, disk isteklerinin makinenin ana işleyişini beklememesini sağlar. Kapalıyken de her şey çalışır, sadece yoğun anlarda birbirini bekler.

İkisi de kurulumda varsayılan hâlinde bırakılıyor ve bir daha açılmıyor.

Ve bir ölçüm dersi: toplam bir belirti değildir

Bu maddenin en genel kısmı burası ve yalnız sanal donanım için geçerli değil.

Ağ kartlarında düşen paketlerin bir sayacı vardır ve o sayaç hiç sıfırlanmaz. Geçen yıl kötü bir saat yaşamış bir makinenin sayacında iki yüz düşük paket yazıyorsa, o sayı orada sonsuza kadar durur.

Bu sayıya bakıp "bu makinede paket kaybı var" demek yanlıştır. Doğru soru şu anda kaybediyor mu, yani toplam değil hız. Bir dakikada kaç paket düşüyor?

Aynı ayrım disk aşınmasında da vardı: yüzde değil eğim. Genel kural olarak yazılabilir: birikmiş bir toplam geçmişi anlatır, bir hız bugünü anlatır. Karar bugüne bakarak verilir.

Atlas ne yapıyor

Atlas eski ağ kartı modellerini tanıyor ve bir makine hâlâ onlardan birini kullanıyorsa işaretliyor. Aynı şekilde disk kuyruğu ayrı iş parçacığında çalışmıyorsa bunu da gösteriyor.

İkisi de öneri seviyesinde, uyarı değil. Sebep bir önceki maddedekiyle aynı: bunlar bozuk değil, sadece daha iyi olabilir. Bozuk olmayana uyarı demek gerçek uyarıları değersizleştirir.

Paket kaybı tarafında ise ürün yukarıdaki ölçüm dersini uyguluyor: birikmiş sayaca değil, son birkaç dakikanın düşme hızına bakıyor. Dakikada en az bir paket düşüyorsa kart görünüyor; kayıp durduğunda kart kendiliğinden kayboluyor.

Bunun gerekçesi koda yazılmış durumda: sıfırlanmayan bir sayaç yüzünden, geçmişte iki yüz paket kaybetmiş bir makine ömür boyu suçlu görünürdü. Sorulan soru "geçmişte kaybetmiş mi" değil, "şu anda kaybediyor mu".