Uw Proxmox-netwerk heeft onderdelen die u nooit hebt ingesteld

Typ "proxmox network" in een zoekveld en een van de suggesties die terugkomt is topology visualizer. Mensen zoeken een plaatje van hun eigen opstelling, en het is verleidelijk dat te lezen als een wens om versiering. Het is geen versiering. Het is een probleem van datavorm.

Waarom de vraag blijft terugkomen

De relatie die u wilt zien is: gast, dan brug, dan fysieke poort. Proxmox VE bewaart de eerste helft daarvan in de configuratie van elke gast: deze gast heeft een netwerkapparaat, en dat apparaat hangt aan een brug met een naam. De tweede helft staat in de netwerkconfiguratie van de host: deze brug heeft deze poorten.

Beide helften zijn nauwkeurig vastgelegd en geen van beide is verborgen. Maar de koppeling ertussen wordt nergens opgeslagen, en geen enkel scherm voert haar uit. Het antwoord op "welke gasten hangen aan deze brug" bestaat dus niet als weergave. Het bestaat als werk: elke gast openen, één regel lezen, uit het hoofd bijhouden.

Bij drie gasten gaat dat prima. Bij dertig is het een middag, en een middag werk is een vraag die niet gesteld wordt.

Het plaatje bevat meer onderdelen dan het configuratiebestand

Hier zit de reden waarom een tekening meer waard is dan een zorgvuldige lezing van de configuratie. Een draaiende host heeft netwerkonderdelen die vanzelf verschijnen.

Op een kleine host waarmee dit is gecontroleerd waren twee bruggen met de hand ingesteld. Het draaiende systeem had er een derde, automatisch aangemaakt omdat voor de interface van één gast de firewall aanstond. Niemand heeft haar geschreven, niemand heeft haar benoemd, en zij bestaat alleen zolang die gast draait.

Diezelfde host had zeven virtuele kabeluiteinden die draaiende gasten met bruggen verbonden. Ook die komen in geen enkel configuratiebestand voor. Ze ontstaan wanneer een gast start en verdwijnen wanneer hij stopt.

De eerlijke beschrijving is dus deze: uw netwerk heeft een statisch deel dat u hebt geschreven en een levend deel dat het systeem eromheen bouwt. Leest u alleen de configuratie, dan ziet u het plan. Leest u alleen de draaiende interfaces, dan ziet u een lijst namen zonder verhaal. Geen van beide is de vorm.

Wat een plaatje meteen opvangt

Diezelfde host had twee bruggen en elf gastinterfaces, allemaal op één brug. De tweede brug bestond, was ingesteld, stond aan, en droeg niets.

Daar is niets mis mee. Het kan bewust zijn, klaargehouden voor een netwerk dat nog niet is gearriveerd. Het punt is smaller: geen enkel scherm zei het. Haar leegte is alleen van bovenaf zichtbaar, en blijft onzichtbaar tot de dag dat iemand haar hernoemt, verwijdert, of denkt dat zij in gebruik is en erop verder bouwt.

Lege dingen slaan geen alarm. Ze veranderen alleen stilletjes wat u over uw eigen machine gelooft.

Drie vragen die een lijst niet kan beantwoorden

Wat hangt er aan deze brug? Een lijst met bruggen vertelt u dat ze bestaan. Zij vertelt niet wie erop rijdt.

Via welke fysieke poort verlaat het verkeer van deze gast de host echt? De gast noemt een brug. De brug noemt een poort, of een bundeling die twee poorten noemt. Die keten is twee of drie opzoekingen lang, en juist die keten telt wanneer er een kabel wordt losgetrokken.

Wat gaat er stuk als ik deze interface uitzet? Dat is de vraag die mensen vóór onderhoud stellen en met een gok beantwoorden. Het is dezelfde koppeling, achterstevoren gelezen.

Wat Proxmox VE werkelijk biedt

Meer dan de toon van dit stuk zou doen vermoeden, en hier loont het nauwkeurig te zijn in plaats van dramatisch.

Elk knooppunt heeft een netwerkweergave met interfaces, bruggen, bundelingen en VLAN's, met wat nu actief is en wat alleen opgeschreven staat in afwachting van de volgende toepassing. De hardwareweergave van elke gast toont zijn netwerkapparaten en de brug waaraan elk daarvan hangt. Voor wie netwerken liever definieert dan samenstelt is er een sectie voor softwarematig gedefinieerde netwerken met zones en virtuele netwerken.

Dat alles is nauwkeurig. Wat geen van die schermen doet, is de twee uiteinden van de relatie op hetzelfde scherm zetten.

Wat Atlas doet, en wat niet

Atlas tekent die koppeling. Gasten, de bruggen waaraan zij hangen, de poorten eronder, in één beeld in plaats van gast voor gast, inclusief de onderdelen die alleen bestaan terwijl er iets draait.

Wat het niet doet is netwerk instellen. Het maakt geen bruggen aan, verplaatst geen gast naar een ander netwerk, en het zal u niet tegenhouden als u iets vreemds ontwerpt. Het beeld van een slechte opstelling blijft een slechte opstelling, alleen duidelijker getekend.

De waarde is smaller dan zij eerst lijkt, en verdient het ronduit gezegd te worden: zij verandert een vraag waarvoor u zou moeten werken in een vraag waar u gewoon naar kunt kijken. Vragen die weinig kosten worden gesteld, en in de vragen die nooit gesteld worden, wonen de verrassingen.