Wat zou het eerste scherm van een Proxmox-server u moeten vertellen?

Open het overzicht van een Proxmox-server en u krijgt tellingen. Zoveel machines, zoveel geheugen in gebruik, zoveel opslag verbruikt. Het klopt allemaal, en na de derde week leest u het niet meer, want tellingen veranderen niet op een manier die iets betekent.

Een eerste scherm verdient zijn plek door een andere vraag te beantwoorden: is hier iets dat mij vandaag nodig heeft? Die vraag heeft een ja of nee als antwoord, en een scherm dat er geen kan produceren is versiering.

Het verschil tussen een toestand en een verandering

Negentig procent geheugengebruik is een toestand. Op een host die al een jaar op negentig procent zit, kan dat volstrekt normaal zijn, en op een host die gisteren op veertig zat, kan het een noodgeval zijn.

Het getal is in beide gevallen hetzelfde. Wat verschilt is de verandering, en de verandering is wat een mens getoond moet worden. Een scherm dat alleen toestanden meldt, dwingt u gisteren te onthouden, en gisteren gaat u niet onthouden.

Daarom is "alles groen" een zwakkere uitspraak dan hij klinkt. Groen betekent meestal "geen drempel is overschreden". Het betekent zelden "er is niets bewogen".

Vier vragen die het eerste scherm verdienen

Is er iets herstart dat ik niet heb herstart? Een ongeplande herstart is de meest zeggende gebeurtenis op een server, en achteraf is hij vaak onzichtbaar omdat alles weer opkomt en normaal oogt.

Is er een kernel geïnstalleerd maar niet in gebruik? Na een kernelupdate draait de machine tot de herstart door op de oude kernel. De pakketlijst zegt bij. Het draaiende systeem zegt iets anders. Dat gat kan maanden duren zonder dat iemand het merkt, want niets in de interface spreekt zichzelf tegen.

Wanneer is de nieuwste back-up gemaakt? Niet of er back-uptaken bestaan, en ook niet of de laatste run succes meldde. De leeftijd van de nieuwste bruikbare back-up, in dagen. Dat getal telt als er iets misgaat, en dat is het getal dat stilletjes groeit als een taak is blijven staan.

Welke machines die zouden moeten draaien, draaien niet? Een machine die bewust is gestopt en een machine die vanzelf stopte, zien er in een lijst identiek uit. Alleen het eerste scherm kan de bedoeling vasthouden.

Wat daar niet thuishoort

Alles waar u niets mee kunt. Een schijftemperatuur van 41 graden is geen informatie maar onrust. Als het lezen ervan nooit verandert wat u doet, kost het aandacht en levert het niets op.

Alles wat altijd dezelfde kleur heeft. Een controle die al zes maanden groen is, heeft u geleerd hem over te slaan. Hij beschermt u niet meer, hij bezet alleen de plek waar iets nuttigs zou kunnen staan.

Elke bestaande meetwaarde. De waarde van een overzicht zit in wat het weglaat. Een scherm met veertig getallen is een scherm zonder prioriteit, en een scherm zonder prioriteit wordt gelezen zoals een muur wordt gelezen.

Het lastigste geval: niet weten is niet hetzelfde als in orde

Als een controle zijn gegevens niet kan lezen en zwijgt, blijft het scherm groen en leest u dat als gezondheid. In werkelijkheid is er niets bekend.

Dit is de gevaarlijkste storing die een overzicht kan hebben, want hij faalt in de richting van geruststelling. Het juiste gedrag is niet "niets aan de hand" zeggen maar "dit kon ik niet lezen". Een wachter die vertelt wat hij niet kon zien, is meer waard dan een die niets zegt.

Waarom een plaatje hier wint van een lijst

Er is één ding dat een lijst niet kan tonen en een kaart wel: wat waarmee verbonden is. Een lijst kan u zeggen dat een schijf bijna vol is. Hij kan u niet zeggen dat er acht machines onder hangen.

Precies die relatie maakt van een getal een beslissing. Negentig procent op een schijf met één testmachine is een aantekening. Negentig procent op een schijf met alles erop is het werk van vanavond. Zelfde getal, ander plaatje.

Wat Atlas doet

Het Atlas-overzicht is gebouwd rond de vier vragen hierboven in plaats van rond een lijst meetwaarden. Ongeplande herstarts, een geïnstalleerde maar niet gestarte kernel, de leeftijd van de nieuwste back-up en gestopte kritieke machines staan op het eerste scherm, want elk daarvan heeft een ja of nee als antwoord en op elk kan gehandeld worden.

Bereikbaarheid wordt getekend in plaats van opgesomd: het scherm toont de server, de machines en de bronnen eronder als een samenhangend beeld, zodat een vollopende schijf zijn gevolgen meebrengt in plaats van als los getal binnen te komen.

Als een controle zijn bron niet kan lezen, zegt het scherm dat in plaats van stil te blijven. Stilte wordt door iedereen die ooit naar een dashboard heeft gekeken als gezondheid gelezen, en een overzicht dat dit weet, is meer waard dan een met meer cijfers erop.