Op welke fysieke schijf staat uw virtuele machine eigenlijk?

Vraag waar de schijf van een virtuele machine staat en de interface antwoordt meteen: local-lvm. Dat is een juist antwoord en het is niet het antwoord dat u nodig had. local-lvm is een naam, en een naam zegt niet welk stuk hardware ophoudt met draaien.

De vraag die telt zit erachter: als vannacht één fysieke schijf uitvalt, hoeveel machines gaan er dan mee?

De ketting heeft vijf schakels

Een virtuele machine rust niet op een schijf. Ze rust aan het eind van een ketting, en elke schakel is een plek waar het antwoord u kan verrassen.

De machine declareert een virtuele schijf in haar eigen configuratie. Een regel als scsi0: local-lvm:vm-100-disk-0,size=32G noemt de storage, niet de hardware.

De virtuele schijf is een bestand of een blokapparaat. Welke van de twee hangt af van het storagetype, en dat verschil bepaalt of een snapshot goedkoop of onmogelijk is.

De storage is een regel in de configuratie van de host. Het is een label dat naar iets anders wijst. Twee labels kunnen naar hetzelfde onderliggende ding wijzen, en zo delen twee ogenschijnlijk gescheiden machines uiteindelijk één storing.

De pool of volumegroep is de plek waar meerdere fysieke schijven worden samengevoegd. Of waar er één doet alsof hij een pool is.

De fysieke schijf is de enige schakel die echt kan sterven.

De lijstweergave toont u schakel één en schakel drie. Het risico woont in schakel twee, vier en vijf.

Waarom het antwoord zwaarder weegt dan het lijkt

Denk aan een gangbare opstelling: acht machines, allemaal op local-lvm, op een host met vier schijven. Het leest alsof de belasting over vier schijven verdeeld is. Of dat zo is, hangt volledig af van hoe de volumegroep is gebouwd.

Zijn die vier schijven zonder redundantie aan elkaar geregen, dan neemt het uitvallen van één schijf alle acht machines mee. Zijn ze paarsgewijs gespiegeld, dan neemt het uitvallen van één schijf niets mee en vervangt u hem rustig. Dezelfde acht machines, dezelfde storagenaam, hetzelfde scherm. Tegengestelde gevolgen.

Niets in de machinelijst onderscheidt deze twee gevallen. U moet de ketting aflopen.

Waar de ketting zich verstopt

Thin provisioning. Een machine kan 32 GB toegewezen tonen en 4 GB innemen. Tel de toegewezen groottes op en u kunt de fysieke capaciteit overschrijden zonder dat er een waarschuwing verschijnt. Alles werkt tot de pool echt vol raakt, en dan breekt het niet voor de gegroeide machine maar voor alle machines tegelijk.

Snapshots in dezelfde pool. Een snapshot beschermt u tegen een fout binnen de machine. Hij beschermt u niet tegen de schijf eronder. Een snapshot in dezelfde pool als de machine sterft met de machine mee.

Twee labels, één apparaat. Een directorystorage waarvan het pad toevallig in dezelfde volumegroep ligt als een blokstorage. Twee regels in de interface, één fysiek lot.

De systeemschijf. Op veel hosts zijn de systeemschijf en de eerste machinestorage hetzelfde apparaat. Het werkt, het komt veel voor, en het betekent dat één storing zowel de machines meeneemt als datgene wat ze had moeten beheren.

De vraag die een back-up niet beantwoordt

"Er zijn back-ups" is een goed antwoord op een andere vraag. Een back-up beantwoordt hoe lang herstellen duurt, niet hoeveel machines hersteld moeten worden.

Dat zijn losse getallen en ze kosten los. Eén machine terugzetten is een avond. Acht terugzetten is een weekend, en een weekend waarin niets draait.

De ketting aflopen geeft u dat tweede getal. Het is de moeite waard het te kennen voordat u het nodig hebt, want meten kan niet meer als de schijf al dood is.

De ketting met de hand lezen

Elke schakel is vanaf de host te lezen, en het loont om dat minstens één keer te doen zodat de vorm vertrouwd wordt.

De configuratie van de machine noemt haar storage. De storageconfiguratie van de host zegt van welk type die is en waarnaar hij wijst. Voor een volumegroep laat de groepslijst zien welke fysieke apparaten erbij horen. Voor een ZFS pool laat de poolstatus de apparaten zien en, belangrijker, hoe ze zijn opgesteld: spiegelen ze elkaar of liggen ze slechts naast elkaar.

Dat laatste detail bepaalt alles, en het ligt tegelijk het verst van de machinelijst.

Wat Atlas doet

Atlas tekent de hele ketting op één scherm, van de machine tot de fysieke schijf. Zo beantwoordt u de vraag door een lijn te volgen in plaats van vijf schermen te openen en ze in uw hoofd samen te voegen.

De kaart toont de machine, haar processor en geheugenaandeel, haar virtuele schijven, de storage waarop die rusten, de pool en helemaal onderaan de echte hardware. Als acht machines op dezelfde fysieke schijf uitkomen, lopen de acht lijnen zichtbaar samen. U hoeft het niet te vermoeden om het te vinden.

Ook de opstelling wordt getekend, niet alleen het lidmaatschap: een gespiegeld paar en twee onafhankelijke schijven zien er anders uit, want het verschil tussen die twee is het verschil tussen een rustige vervanging en een verloren weekend.

De ketting wordt live gelezen in plaats van één keer getekend, dus een vorige maand toegevoegde storage staat op de kaart zonder dat iemand eraan hoeft te denken een schema bij te werken.