De naam van de server: kies hem bij de installatie en laat hem daarna met rust

Bij de installatie typt u een naam. Op dat moment lijkt dat onbelangrijk, want een naam is meestal een etiket.

Hier niet. Bij Proxmox is de naam van de server een adres, en hem later wijzigen is een veel groter karwei dan u verwacht.

Waar de naam wordt gebruikt

De configuratie woont in een map met die naam. De omschrijvingen van uw machines staan onder die map. Wijzigt u de naam, dan blijven de omschrijvingen onder de oude staan.

De bestanden van de geschiedenisgrafieken dragen die naam. Wijzigt u de naam, dan wordt voor de nieuwe naam een nieuw, leeg bestand geopend. De oude gegevens worden niet gewist, maar niemand kijkt er nog naar. Wat u in het paneel ziet, is een server zonder verleden.

In een cluster worden leden aan de naam herkend. Een node hernoemen betekent voor het cluster: die node vernietigen en er een nieuwe voor in de plaats zetten.

Certificaten bevatten de naam. Wijzigt u hem, dan krijgt u een browserwaarschuwing, en dan gaat u de reden zoeken.

Daarom is hernoemen geen cosmetische handeling

Op één server is het bewerkelijk: de configuratie moet verhuizen, diensten moeten worden herschikt, het certificaat opnieuw uitgegeven.

In een cluster is wat er werkelijk gebeurt helemaal geen hernoeming: u haalt de node uit het cluster en voegt hem onder de nieuwe naam weer toe. Met andere woorden: hetzelfde werk als opnieuw opbouwen, alleen onder een ander etiket.

Kortom, de beslissing die u bij de installatie neemt is de duurste om later terug te draaien. Vijf minuten nadenken is het waard.

Bij het kiezen van een naam

Kort en in kleine letters. Ook als u een lange domeinnaam typt, wordt het eerste deel gebruikt; de rest opschrijven levert niets op.

Maak hem duurzaam. Stop de rol niet in de naam. De machine die vandaag back-upserver is, kan morgen de hoofdserver zijn, en dan houdt u een hoofdserver over die "back-up" heet. Hetzelfde geldt voor rackpositie, klantnaam, projectnaam: dat kan allemaal verhuizen, de machine niet.

Betekenisvol maar neutraal. Genoeg om twee machines uit elkaar te houden, niet genoeg om een verhaal te vertellen.

Als de grafieken leeg raakten

Hier verdient dit artikel zijn plaats. Het paneel werkt, de machines draaien, maar de geschiedenisgrafieken ogen leeg.

De eerste plek om te kijken is de naam van de server. Zijn de naam en de naam die het systeem verwacht uit elkaar gelopen, dan wordt het grafiekbestand niet gevonden waar het gezocht wordt en komt het scherm leeg terug. Niets werpt een fout, want technisch is er geen fout: het gezochte bestand bestaat niet, meer niet.

Wat Atlas doet

Achter dit artikel zit een gebrek in het product zelf, en dat is het vertellen waard.

In Atlas werd de naam van de server op vijf aparte plekken opgelost, en drie daarvan droegen hetzelfde gebrek: was de bron even onbereikbaar, dan werd de naam verzonnen. Een veelgebruikte standaardwaarde werd opgeschreven en de hele levensduur van het proces in het geheugen gehouden.

Er is gemeten, en er kwamen twee dingen uit.

Het eerste: was de verzonnen waarde eenmaal opgeschreven, dan hielp het niet meer dat de juiste naam later beschikbaar kwam, want de geheugencontrole staat helemaal vooraan. Een kortstondige hapering veranderde dus in een blijvend verkeerd antwoord.

Het tweede, en het sluwere: het gevolg van een verkeerde naam was niet overal hetzelfde. De grafieken van de gastmachines bleven werken, omdat die bestanden op machinenummer worden geadresseerd en de naam nooit wordt gecontroleerd. De grafieken van de server zelf raakten leeg, omdat het bestandspad de naam bevat. Ook de serverstatus en de machinelijst vielen weg.

Het verschijnsel was dus gemengd: sommige grafieken vol, andere leeg. Wie naar zo'n beeld kijkt, verdenkt de naam niet.

De correctie kwam neer op drie regels. Niet verzinnen: is het onbekend, dan wordt gezegd dat het onbekend is. Alleen een geverifieerde naam gaat het geheugen in: een waarde uit de terugvalweg wordt gebruikt maar niet bewaard, zodat de volgende aanroep het opnieuw probeert. De terugvalweg is de eigen naam van de machine, want bij Proxmox zijn die twee toch al gelijk.

De algemene les

Elders in deze wiki schreven we: een leeg antwoord en geen antwoord krijgen zijn niet hetzelfde.

Het gebrek hier is een graad erger: een plausibel ogende standaardwaarde in de plaats zetten van iets onbekends. Een lege lijst is tenminste vreemd, en vreemde dingen vallen op. Een verzonnen naam is niet vreemd, hij ziet er volkomen juist uit, en daarom kijkt niemand ernaar.

En wordt hij daarna ook nog bewaard, dan wordt een tijdelijke storing blijvend.

Het is als regel op te schrijven: een standaardwaarde is goed waar hij werkelijk de standaard is; waar hij in de plaats komt van het onbekende, is hij een leugen.