ZFS of LVM: de keuze bij installatie die moeilijk terug te draaien is

Deze keuze wordt tijdens de installatie gemaakt, en hem later wijzigen betekent de machines verhuizen. Het loont dus vooraf te weten wat elke kant meebrengt.

Wat ZFS meebrengt

ZFS houdt voor elk stuk data een controlesom bij. Klopt die bij het lezen niet, dan merkt het de fout, en bij een redundante opzet haalt het de juiste kopie van de andere kant en herstelt stilletjes. Dat is echte bescherming tegen stille beschadiging, en geen andere laag biedt daar een equivalent voor. Snapshots, compressie en redundantie op poolniveau komen mee.

Wat ZFS vraagt

Geheugen. ZFS gebruikt geheugen voor zijn leescache, en op een machine met weinig geheugen wordt het zelf trager en laat het minder over voor de virtuele machines. Sommige keuzes bij het aanmaken van de pool zijn later niet meer te wijzigen, waaronder de sectoruitlijning. Kort gezegd: ZFS wil goed opgezet worden.

Wat LVM meebrengt

LVM is licht, vertrouwd en vraagt bijna geen geheugen. Met een thin pool kan het ook snapshots maken. Op kleine machines, en waar geheugen kostbaar is, is het een redelijke keuze. Daar staat tegenover dat het stille beschadiging niet merkt: komt data verkeerd terug, dan zegt niets dat ze verkeerd terugkwam.

Hoe te kiezen

Is het geheugen krap en de machine klein, dan draait LVM met minder verrassingen. Gaat het jou om gegevensintegriteit, of wil je redundantie naarmate het aantal schijven groeit, dan is ZFS de juiste investering. Stel bij het beslissen deze vraag: komen op deze server gegevens te staan waarvan verlies onaanvaardbaar zou zijn? Is het antwoord ja, dan is het geheugen dat ZFS vraagt het waard.