Meerdere netwerkkaarten bundelen: redundantie of snelheid

De server heeft twee netwerkkaarten en je wilt ze allebei gebruiken. Tot hier staat iedereen op dezelfde plek. De splitsing begint bij de volgende vraag: waarom.

Twee verschillende doelen

Redundantie: raakt een kabel los, gaat een kaart stuk of valt een switchpoort uit, dan stopt er niets. De winst is ononderbrokenheid, niet snelheid.

Totale bandbreedte: er kan tegelijk meer verkeer worden gedragen. De winst is capaciteit, en daar staat werk aan de switchkant tegenover.

In de meeste opstellingen is wat men echt wil het eerste, maar wordt er voor het tweede geconfigureerd. De uitkomst is meestal twee teleurstellingen tegelijk: de verwachte snelheid komt niet en de configuratie wordt brozer.

De scheidende vraag: moet de switch het weten

Sommige modi vragen niets van de andere kant en werken met een gewone switch. Andere modi vereisen dat op de switch een bijpassende groep is gedefinieerd. Een modus uit de tweede groep kiezen zonder de switchkant voor te bereiden is een van de meest voorkomende manieren om de machine kwijt te raken, en het gebeurt precies op het moment van toepassen.

De regel is eenvoudig: heb je geen toegang tot de switch, of kun je daar niets definiëren, kies dan de modus die niets van de andere kant vraagt.

Het meest verbreide misverstand over snelheid

Kaarten bundelen maakt één overdracht niet sneller. Eén verbinding blijft op één verbinding. De winst verschijnt wanneer er veel verbindingen tegelijk zijn. Mensen bundelen twee kaarten, testen door één bestand te kopiëren, zien de snelheid van één kaart en noemen het kapot. Het is niet kapot, de meting klopt niet.

Is je doel om één grote overdracht sneller te maken, dan is één snellere kaart het juiste antwoord, niet bundelen.

De minst opzichtige, meest bruikbare keuze

De redundantiemodus die niets van de andere kant vraagt is voor de meeste servers het juiste antwoord. Hij levert geen snelheid, maar als er een kabel uitschiet merkt niemand het. Hij wordt overgeslagen omdat hij saai is, terwijl hij precies is wat de meeste opstellingen zoeken.

Ongetest betekent: bestaat niet

Een bundeling is een aanname zolang hij niet is getest. Kijk welke verbinding het verkeer werkelijk draagt, trek dan bewust één kabel eruit op een moment dat jij kiest en zie of het verkeer echt naar de andere overgaat. Opstellingen die deze test overslaan, komen op de dag van een echte storing te weten dat de bundeling nooit werkte.

Haal de volgorde niet door elkaar

De bundeling is de fysieke laag, de bridge zit erbovenop. Virtuele machines hangen aan de bridge, niet aan de bundeling. Andersom gebouwd krijg je een bouwsel dat lijkt te werken en bij de eerste storing uiteenvalt.

Wat Atlas doet

Bij het aanmaken van een bundeling toont Atlas de vier modi elk met een beschrijving en kiest standaard de modus die niets van de andere kant vraagt, zodat de veiligste optie het beginpunt is. Kies je een modus die op de switch een bijpassende groep nodig heeft, dan verschijnt een waarschuwing, en die waarschuwing noemt de vereiste techniek bij naam en zegt duidelijk dat de verbinding kan wegvallen. Zelfs als je de waarschuwing negeert en doorgaat, is de netwerkwijziging beschermd door een terugdraaiteller: bevestig je niet, dan komt de oude configuratie vanzelf terug.