Yeni disk ekleme ve havuzu büyütme: sessizce yedekliliği bitiren adım

Yeni disk takmak kolay görünür ve çoğu zaman öyledir. Riskli olan takmak değil, diskin nereye ait olacağına verilen karardır.

Önce diskin üstünde ne var

Takılan disk yeni olmayabilir. Üstünde eski bir bölümleme, eski bir havuz etiketi ya da başka bir sistemden kalan veri durabilir. Yeni bir yapı kurmadan önce diskin üstünde ne olduğuna bak. Bu adımı atlamak, aslında lazım olan veriyi ilk hamlede götüren şeydir.

Karar: ayrı depolama mı, havuzu büyütmek mi

Diski ayrı bir depolama olarak tanımlamak en zararsız yoldur. Yeni alan, kendi başına duran bir yer olarak açılır ve mevcut hiçbir şeyin yapısını değiştirmez. Yedekler, imajlar ya da az kritik makineler için genelde doğru cevap budur.

Havuzu büyütmek ise mevcut yapının içine girmektir ve kuralları vardır.

ZFS'te asıl tuzak

Yedekli bir ZFS havuzuna tek bir disk eklerseniz, o disk havuza ayrı ve yedeksiz bir üye olarak katılır. Havuzun kapasitesi büyür, ama artık havuzun tamamı o tek diskin sağlığına bağlıdır. O disk giderse havuz gider, üstelik diğer disklerdeki yedeklilik hiçbir işe yaramaz. ZFS bu adımda uyarı verir ve insanlar çoğu zaman uyarıyı zorlayarak geçer. Geri alması da kolay değildir.

Yedekli bir havuzu doğru büyütmenin iki yolu var. Ya aynı yapıda ikinci bir grup disk eklersiniz, ya da mevcut diskleri teker teker daha büyükleriyle değiştirip her birinin yeniden eşitlenmesini beklersiniz. İkincisi yavaştır ama fazladan yuva istemez.

LVM'de durum

LVM'de yeni diski gruba eklemek ve alanı büyütmek düz bir iştir. Karşılığında eklenen disk yedeklilik getirmez: grup artık daha fazla diske yayılmıştır ve içlerinden biri giderse etkilenen veri gider. Alan kazanmak ile dayanıklılık kazanmak aynı şey değildir.

Atlas ne yapıyor

Atlas takılı diskleri, üstlerinde ne olduğunu ve havuzların yapısını tek ekranda gösterir. Bir işlem yedekliliği düşürecekse bunu işlemden önce söyler, sonrasında değil.