Hoeveel back-ups bewaren: de echte vraag is niet het aantal, maar hoe ver je terug kunt

De vraag wordt meestal gesteld als "hoeveel back-ups moet ik bewaren". De juiste vraag is: hoe ver moet ik terug kunnen. Het aantal volgt uit dat antwoord, niet andersom.

De twee verschillende dingen die bewaren dekt

Een recente fout. Je hebt het verkeerde bestand gewist, een update brak iets, een instelling ging mis. Je wilt gisteren. Een paar dagen aan kopieën dekken dat ruimschoots.

Trage schade. Een drie weken geleden beschadigd bestand, een toepassing die sinds een slechte update verkeerde gegevens wegschrijft, gijzelsoftware die stil zit te wachten. Hier helpt gisteren niet, want gisteren bevat de schade ook. Je moet verder terug dan het moment waarop het begon.

De meest voorkomende en meest misleidende regel

"Bewaar de laatste 7" is de meest ingestelde regel. Tegen de eerste klasse is hij perfect en tegen de tweede doet hij niets. Bij schade die een maand onopgemerkt bleef, zijn alle zeven kopieën beschadigd. De regel is niet fout, hij is onvolledig: hij beantwoordt maar één vraag.

Bereik verlengen zonder de opslag op te blazen

Het antwoord is niet meer kopieën, het is dicht dichtbij, dun ver weg. Dagelijks voor een kort venster, wekelijks voor een paar maanden, maandelijks voor verder terug. Het aantal kopieën blijft klein en het bereik wordt lang. Met twintig kopieën ga je een jaar terug; bewaar je alleen dagelijkse, dan brengen diezelfde twintig je niet verder dan drie weken.

Het getal dat je eerst beslist

Niet hoeveel kopieën: hoe lang schade op dit systeem onopgemerkt kan blijven. Dat is geen opslagvraag, het is een vraag over hoe nauwlettend dit systeem wordt bekeken. Een machine waar niemand naar kijkt heeft meer bereik nodig, niet meer kopieën. Ken je het antwoord niet, dan is een eerlijke schatting meestal langer dan je denkt.

De regel is een verwijderregel

Bij het schrijven van een bewaarregel beslis je eigenlijk wat je niet zult kunnen terughalen. Zeg het één keer hardop: "ik zal niets terug kunnen halen dat ouder is dan een maand". Klinkt de zin aanvaardbaar, dan klopt de regel. Voelt hij ongemakkelijk, verleng dan het bereik.

Een belofte en een schijf zijn niet hetzelfde

Bewaren is een belofte over de toekomst, een schijf is een feit over het heden. Controleer of de belofte past: aantal kopieën maal grootte, plus ruimte voor groei. De dag dat het niet past, is de dag dat de back-ups stoppen, en dat is meestal een dag waarop niemand kijkt.

Waar de regel woont

Weet of de bewaartermijn op de bestemming of op de taak is vastgelegd. Dragen twee taken die naar dezelfde plek schrijven verschillende regels, dan ontstaat een uitkomst die geen van beide wilde: de een denkt te verwijderen, de ander denkt te bewaren. Een regel die op één plek woont is eenvoudiger dan een regel die op twee plekken samenhangend moet blijven.

Wat Atlas doet

Atlas biedt de bewaartermijn als onderdeel van de opslagdefinitie en geeft de vijf trappen apart: laatste, dagelijks, wekelijks, maandelijks, jaarlijks. De vorm "dicht dichtbij, dun ver weg" hierboven is dus rechtstreeks te bouwen, zonder handmatig rekenwerk.

Het zegt ook duidelijk wat een leeg veld betekent: leeg betekent onbeperkt en alles wordt bewaard. Dat lijkt een kleine zin, maar hij sluit het meest voorkomende misverstand, want in de meeste interfaces wordt een leeg veld gelezen als "de standaard", terwijl het hier "nooit verwijderen" betekent.