Een herstel testen: een groene taak is geen bewijs

De back-uptaken draaien elke nacht en staan allemaal op groen. Dat bewijst dat het bestand is geschreven. Het bewijst niet dat het gelezen kan worden, niet dat de machine erin opstart, en al helemaal niet dat de dienst op die machine draait. Het gat daartussen laat zich zien op de dag dat je hem echt nodig hebt.

Drie niveaus van testen

Eerste: is hij leesbaar. Een controle dat de back-up ongeschonden is. Hij is goedkoop, kan geautomatiseerd worden, en vangt op zijn minst stille beschadiging. Op zichzelf zegt hij nog steeds niet "de machine start op".

Tweede: start hij op. Zet de back-up onder een nieuwe identiteit terug op een testdoel, start hem met het netwerk losgekoppeld, en kijk naar het aanmeldscherm. De meeste mensen komen nooit op dit niveau, terwijl het ongeveer een koffiepauze kost en wat het leert groot is.

Derde: doet hij zijn werk. Komt de toepassing op, staan de gegevens er, ontbreekt het laatste uur. Op kritische machines is dat de echte vraag, want een machine die opstart maar leeg opstart redt niemand.

De regel om te testen zonder iets te breken

Zet altijd onder een nieuwe identiteit terug, nooit over de draaiende machine heen. En doe de test met het netwerk losgekoppeld: twee machines met dezelfde identiteit en hetzelfde adres vechten op hetzelfde netwerk, en de prijs wordt niet betaald door je testkopie maar door het draaiende origineel.

Wat mensen vinden als ze eindelijk testen

Wat eerste testers vinden lijkt opvallend op elkaar van opstelling tot opstelling. De back-up is drie weken oud omdat de taak stilletjes gestopt is en niemand keek. De machine start op maar de toepassing vraagt om een sleutel die ergens anders lag. Het terugzetten vraagt meer ruimte dan het doel heeft. Niets daarvan is zichtbaar tijdens het maken van de back-up; alles is zichtbaar tijdens het terugzetten.

Verrassingen bij het terugzetten

Identiteitsconflict: dat nummer is al in gebruik. Opslagnaam: de back-up verwijst naar een opslagnaam die op deze machine niet meer bestaat. Bridgenaam: de netwerkdefinitie in de back-up wijst naar een bridge die deze server niet heeft, dus de machine start op zonder netwerk.

Geen van deze is een storing, het zijn gevolgen van verhuizen. Maar voor het eerst tegengekomen op de dag van een echte ramp zijn ze niet van een storing te onderscheiden.

Frequentie en agenda

Een hersteltest die eens per kwartaal wordt gedaan is meer waard dan een vlekkeloos back-upbeleid dat nooit is beoefend. Bind de test aan een datum; tests die worden bewaard voor "als er tijd is" gebeuren niet. Schrijf op wat je vond, want vindt de volgende test hetzelfde, dan zit het probleem niet in de back-up maar in het proces.

Het gaat om de repetitie

Op de dag van een echt verlies heb je geen tijd om dit allemaal te leren. Het enige wat je die dag doet is werk herhalen dat je al hebt gedaan. De test is de repetitie voor die dag, en precies dat is een repetitie waard.

Wat Atlas doet

Atlas toont welke back-ups er zijn, waar ze staan en wanneer ze zijn gemaakt, zodat de vraag "heb ik een back-up en hoe oud is hij" wordt beantwoord door te kijken in plaats van te gissen. Dat is de eerste stap van de test hierboven: zeker weten dat er iets te testen valt. Het terugzetten zelf gebeurt vanaf de schermen aan de Proxmox-kant; Atlas gaat niet in de weg staan, het maakt zichtbaar wat je in handen hebt.